Można więc powiedzieć, że rzymska definicja turysty z 1963 r. jest próbą stworzenia pewnego jednolitego systemu rejestracji turystów zagranicznych. Jednakże podział odwiedzających na turystów i wycieczkowiczów według kryterium korzystania z noclegów wydaje się dyskusyjny i praktycznie prowadzi do sztucznego obniżenia udziału tak rozumianych turystów w ogólnej liczbie odwiedzających. Z punktu widzenia interesów gospodarki turystycznej zaś jest mało istotny.
Definicja rzymska wśród różnych celów podróży wymienia „interesy”. Jest to istotne novum w definicjach turysty. Biorąc pod uwagę ekonomiczne skutki podróży turystycznych, ujmowanie podróży służbowych w grupie celów turystycznych można uznać za uzasadnione. Zagadnienie to będzie przedmiotem uwagi w dalszej części tego rozdziału.